środa, 6 czerwca 2018

Warto pamiętać o tym, co jest naprawdę ważne

Gdy jesteśmy dziećmi upadamy, ucząc się chodzić i to jest normalne. Otwarcie wyrażamy swoją złość, gniew i emocje i to jest w porządku. Mówimy szczerze innym, co myślimy i nie zmuszamy się do nieprawdziwych uśmiechów. Lubimy siebie i nie mamy potrzeby wmawiać sobie, że gdybyśmy byli lepsi pod jakimkolwiek względem to świat by nas pokochał. Otwarcie wyrażamy swoje pragnienia, mamy odwagę mówić o nich głośno i mamy odwagę marzyć - wtedy wszystko jest możliwe.
A potem dorastamy, chcemy dopasować się do innych, byle nas pokochali. Zaczynamy czepiać się swojego ciała i umiejętności. A wielkie marzenia zamieniamy na zwykłą codzienność.
Tymczasem to małe dziecko, wciąż w nas jest i zaprasza nas do tego, by być i żyć prawdziwie, by robić to co się czuje i to, co się kocha.
Obiecaj sobie, że poświęcisz sobie chwilę, aby wsłuchać się w ten głos, który cichutko przypomina Ci o tym, co próbowała zatrzeć codzienność. On wciąż w Tobie jest i tęskni za iskrą radości i prawdziwego, fascynującego życia.
Widzisz, kiedyś wydawało nam się, że będąc dorosłymi będziemy tyle wiedzieć i tak wspaniale żyć, a potem uświadamiamy sobie, jak wiele umieliśmy będąc dziećmi.

Brak komentarzy :

Prześlij komentarz

Szablon dla Bloggera stworzony przez Blokotka